دستور کار مدار های الکترونیکی

دستور کار ازمایشگاه مدار های الکترونیکی
دانلود فایل
 
 
 
 
 
 
 
 
در مدار سری، همان جریان از یک سری اجزا عبور می کند. یک رشته چراغ کریسمس نمونه خوبی از یک مدار سری است: اگر یکی خاموش شود، همه آنها خاموش می شوند.
در یک مدار موازی، تمام قطعات به یک ولتاژ متصل می شوند دستور کار مدار های الکترونیکی و جریان بر اساس مقاومت آنها بین اجزای مختلف تقسیم می شود.
یک شماتیک ساده که سیم ها، یک مقاومت و یک باتری را نشان می دهد
اجزای اصلی مدارهای آنالوگ عبارتند از سیم، مقاومت، خازن، سلف، دیود و ترانزیستور . مدارهای آنالوگ معمولاً در نمودارهای شماتیک نشان داده می شوند که در آنها سیم ها به صورت خطوط نشان داده شده اند و هر جزء دارای نماد منحصر به فردی است. تجزیه و تحلیل مدار آنالوگ از قوانین مدار کیرشهوف استفاده می کند : تمام جریان ها در یک گره دستور کار مدار های الکترونیکی (محلی که سیم ها به هم می رسند)، و ولتاژ اطراف یک حلقه بسته از سیم ها ۰ است. سیم ها معمولاً به عنوان اتصالات ولتاژ صفر ایده آل در نظر گرفته می شوند. هرگونه مقاومت یا راکتانس با افزودن صریح یک عنصر انگلی، مانند یک مقاومت یا سلف گسسته، به دست می‌آید. اجزای فعال مانند ترانزیستورها اغلب به عنوان منابع جریان یا ولتاژ کنترل شده در نظر گرفته می شوند: به عنوان مثال،ترانزیستور اثر میدانی را می توان به عنوان منبع جریان از منبع به تخلیه مدل کرد، با جریان کنترل شده توسط ولتاژ گیت منبع.
هنگامی که اندازه مدار با طول موج فرکانس سیگنال مربوطه قابل دستور کار مدار های الکترونیکی مقایسه است، باید از رویکرد پیچیده تری استفاده شود، مدل عنصر توزیع شده . سیم ها به عنوان خطوط انتقال درمان، با اسمی ثابت امپدانس مشخصه و امپدانس در شروع و پایان تعیین منتقل و منعکس امواج بر روی خط. مدارهای طراحی شده بر اساس این رویکرد، مدارهای عناصر توزیع شده هستند . چنین ملاحظاتی معمولاً برای بردهای مدار در فرکانس های بالاتر از گیگاهرتز مهم می شوند. مدارهای مجتمع کوچکتر هستند و می توانند به عنوان عناصر توده ای برای فرکانس های کمتر از ۱۰ گیگاهرتز یا بیشتر در نظر گرفته شوند.
مدارهای دیجیتال
مقاله اصلی: الکترونیک دیجیتال
در مدارهای الکترونیکی دیجیتال ، سیگنال های الکتریکی دستور کار مدار های الکترونیکی مقادیر گسسته ای را برای نمایش مقادیر منطقی و عددی می گیرند. [۴] این مقادیر نشان دهنده اطلاعاتی هستند که در حال پردازش هستند. در اکثر موارد، از رمزگذاری باینری استفاده می‌شود: یک ولتاژ (معمولاً مقدار مثبت‌تر) نشان‌دهنده یک باینری «۱» و ولتاژ دیگر (معمولاً مقداری نزدیک به پتانسیل زمین، ۰ ولت) نشان‌دهنده یک «۰» باینری است. مدارهای دیجیتال به طور گسترده از ترانزیستورها استفاده می کنند که به هم متصل شده اند تا گیت های منطقی ایجاد کنند که عملکردهای منطق بولی را ارائه می دهند.: AND، NAND، OR، NOR، XOR و ترکیبی از آنها. ترانزیستورهایی که به یکدیگر متصل شده اند تا بازخورد مثبتی ارائه کنند، به عنوان چفت و فلیپ فلاپ استفاده می شوند، مدارهایی که دو یا چند دستور کار مدار های الکترونیکی حالت فراپایدار دارند و تا زمانی که توسط یک ورودی خارجی تغییر نکنند، در یکی از این حالت ها باقی می مانند. بنابراین مدارهای دیجیتال می توانند منطق و حافظه را فراهم کنند و آنها را قادر به انجام توابع محاسباتی دلخواه می کند. (حافظه مبتنی بر فلیپ فلاپ به عنوان حافظه دسترسی تصادفی استاتیک (SRAM) شناخته می شود. حافظه مبتنی بر ذخیره شارژ در خازن، حافظه با دسترسی تصادفی پویا (DRAM) نیز به طور گسترده استفاده می شود.)
فرآیند طراحی مدارهای دیجیتال اساساً با فرآیند مدارهای آنالوگ متفاوت است. هر گیت منطقی سیگنال باینری را بازسازی می کند، بنابراین طراح نیازی به در نظر گرفتن اعوجاج، کنترل بهره، ولتاژهای افست و سایر نگرانی های دستور کار مدار های الکترونیکی موجود در طراحی آنالوگ ندارد. در نتیجه، مدارهای دیجیتالی بسیار پیچیده، با میلیاردها عنصر منطقی که بر

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.